Delen is het nieuwe hebben

Misschien kunnen we door ‘de crisis’ minder kopen en gaan we uit noodzaak op zoek naar alternatieven. Of misschien zijn we het beu om onze berghokken en tuinhuizen vol te stouwen met spullen die we haast nooit gebruiken. Of misschien beseffen we dat onze bezitsdrang de planeet naar de verdommenis helpt. Of misschien voelen we dat delen deugd doet en menselijke warmte genereert.

De kracht van de deeleconomie

Wat de reden ook is, de deeleconomie raakt steeds meer ingeburgerd. De voorbeelden zijn talloos. Swishing evenementen waar kledij geruild wordt. Autodeelorganisaties die blijven groeien. Digitale platformen zoals Peerby, die het buurtbewoners makkelijk maken om gereedschap uit te lenen. Ruilkasten waar treinreizigers boeken achterlaten en meenemen. Speel-o-theken waar (groot)ouders ‘nieuw’ speelgoed ontlenen. Tot zelfs weggeefwinkels. Gratis bestaat, laat dat duidelijk zijn.

Repair Café’s en Fablabs -waar materiaal en technische kennis aanwezig zijn om allerhande spullen te herstellen of te ontwerpen- rijzen als paddestoelen uit de grond. En ook in hackerspaces, coworking spaces en open ateliers worden bloed, zweet, tranen en koffie gedeeld.

Voorbij links en rechts

“Ach ja, moderne stedelijke toestanden, een randfenomeen”, denkt u dan. Dat dacht ik ook. Maar enkele weken geleden zag ik tot mijn verbazing een groot bord langs de weg in Astene: ‘KVLV Share Fair weekend’. Het Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen? De organisatie was erin geslaagd om 227 (!!) deel-, geef- en ruilevenementen over heel Vlaanderen in te richten. Wauw.

De deeleconomie kan niet langer gereduceerd worden tot een verschijnsel dat enkel geitenwollensokken types of hipsters aanspreekt. Dit gaat dieper dan we nu al kunnen vermoeden of zien. Het is een beweging die groeit en die voorbij de ideologisch tegenstelling van links en rechts gaat. Het is een manier van leven en van kijken. Een nieuwe visie die broodnodig is, gezien de bloedarmoede en het gebrek aan inspiratie bij onze politieke leiders.

Barsten en kiemen

Nieuwe maatschappijvormen komen niet plots uit de lucht gevallen. Ze ontstaan niet van de ene revolutiedag op de andere. De kiemen van elk nieuw systeem groeien in de barsten van het oude. Dit nieuwe delen is de toekomst, en die ziet er goed uit. Want sharing is caring.

We voelen allemaal dat ons huidig economisch systeem op punt staat om te imploderen. De dictatuur van het groeimodel houdt mens en natuur in een wurggreep en heeft haar grenzen bereikt. Bewust consumeren en consuminderen zijn de wapens die wij als burgers hebben om de groei om te buigen in de richting die wij willen: een aangroei van duurzaamheid, levenskwaliteit en welzijn. Dus help de vernieuwing en steun deze initiatieven. Ga morgen eens langs op een speelgoedgeefplein, met Sinterklaas in het vooruitzicht. Omdat we beter verdienen dan wat we nu krijgen.

sarah van liefferinge blog

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding 4.0 Internationaal-licentie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s